Historia

Kalatówki to kolebka narciarstwa w Polskich Tatrach. Już na początku XX wieku odbywały się tu zawody narciarskie i szkolenia dla sportowców. Niezbędne okazało się wybudowanie bazy noclegowej dla narciarzy i turystów.

Pierwsze, tzw "stare schronisko" na Kalatówkach powstało w  latach 1911-1912. Inicjatorem jego budowy było Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy. Niewielkie drewniane schronisko powstało na morenie w zachodniej części Polany Kalatówki. Budynek służył w czasie wojny jako magazyn i spłonął w 1943 roku.

Budynek Hotelu Górskiego Kalatówki, wybudowany w stylu alpejskim wg projektu autorstwa Józefa Jaworskiego powstał również  z inicjatywy TTN  w rekordowym czasie 5 miesięcy, pod koniec 1938 roku w ramach zwiększenia infrastruktury niezbędnej do zorganizowania Mistrzostw Świata FIS w 1939 roku. W czasie niemieckiej okupacji, od 1939 roku, pod nazwą „Berghaus Krakau” służył jako dom wypoczynkowy dla wyższych funkcjonariuszy i oficerów niemieckich.
Do czasów współczesnych przetrwały sporo  elementów pierwotnego  wyposażenia, jak żyrandol i kominek w sali bufetowej, kute lampy w korytarzach i restauracji oraz sali telewizyjnej czy żelazna krata przy klatce schodowej. W latach 1959 – 1960 Kalatówki stały się miejscem spotkań elity jazzowej.
W warsztatach muzycznych udział brali najwybitniejsi polscy muzycy, między innymi: Krzysztof Komeda, Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz, Andrzej Kurylewicz, Zbigniew Namysłowski. Więcej o spotkaniach jazzowych piszemy w zakładce Jazz Camping Kalatówki.
Do chwili obecnej hotel zachował swój niepowtarzalny charakter mimo wielokrotnych modernizacji. Poniższa galeria zdjęć ukazuje historię hotelu i okolicy.
Na podstawie:
Janusz Konieczniak „Encyklopedia schronisk tatrzańskich” Oficyna Wydawnicza „Wierchy” Centralnego Ośrodka Turystyki Górskiej PTTK, Kraków, 2010.